Esploristoj identigas ĉelan energisensilon kiel eblan celon por longviveco

Sciencistoj faris gravan paŝon por kompreni kiel la biologiaj procezoj de maljuniĝo povus esti administritaj por helpi homojn vivi pli sanajn vivojn. Studo publikigita en la ĵurnalo Aging Cell trovis, ke rekte aktivigi ŝlosilan ĉelan energisensilon plilongigis la vivdaŭron de tri malsamaj organismoj. La esplorado, kiu implikis fakulojn de Queen Mary University of London, temigis enzimon konatan kiel AMPK (AMP-aktivigita proteinkinazo). AMPK funkcias kiel fuelsensilo ene de ĉeloj, helpante ilin respondi kiam energioniveloj estas malaltaj. Kiam la korpo estas malalta je energio, ĉi tiu enzimo helpas ĉelojn adaptiĝi per pliigo de energiproduktado kaj reciklado dum malpliigo de kresko. Esploristoj longe suspektis, ke ĉi tiu vojo estas ligita al la maljuniĝa procezo, sed testi ĝian rolon rekte historie estis defio. En ĉi tiu studo, la esplorteamo uzis kunmetaĵon nomatan 991 por ligi rekte al AMPK kaj ŝalti ĝin. Aktivigante ĉi tiun enzimon, la sciencistoj sukcese plilongigis la vivdaŭron de bananmuŝoj, nematodaj vermoj, kaj fision-feĉo. Ĉi tiu malkovro provizas novajn pruvojn, ke AMPK povus esti farebla celo por estonta esplorado pri sana maljuniĝo. D-ro Cochemé, ĉefa esploristo pri la projekto, notis la gravecon de ĉi tiuj trovoj por la scienca komunumo. "La fakto, ke ni povas plilongigi vivdaŭron en feĉo, vermoj kaj muŝoj estas tre ekscita," diris D-ro Cochemé. Ĉar ĉi tiuj organismoj havas pli mallongajn vivdaŭrojn ol mamuloj, ili permesas al esploristoj fari malkovrojn multe pli rapide kaj efike. Tamen, la studo ankaŭ emfazis, ke la dozo de la kunmetaĵo estas kritika por sukceso. La esploristoj observis, ke pli altaj kvantoj de la kunmetaĵo 991 fakte mallongigis la vivdaŭron de la testitaj muŝoj kaj feĉo. Ĉi tio indikas, ke pli da drogo ne estas aŭtomate pli bona, kaj preciza kontrolo estas necesa por atingi pozitivajn rezultojn. Dum la rezultoj en ĉi tiuj organismoj estas esperigaj, la esploristoj emfazis, ke plia laboro estas necesa antaŭ ol ĉi tiuj trovoj povas esti aplikitaj al homoj. La teamo faris preparajn eksperimentojn en musoj, sed ĉi tiuj ne montris klaran plilongigon de vivdaŭro. La ŝanĝoj observitaj en la musoj estis limigitaj al molekulaj signaturoj asociitaj kun longvivecaj procezoj. Estontaj studoj devos determini ĉu rekta AMPK-aktivigo povas konsekvence plibonigi sanspacon kaj plilongigi vivon en mamuloj. Sciencistoj nun serĉas fari pli longajn eksperimentojn kaj disvolvi pli bonajn mezurojn de sano dum la maljuniĝa procezo. Ĉi tio helpos doni pli klaran bildon de kio okazas kiam la AMPK-vojo estas aktivigita dum pli longa periodo. Ĉi tiu esplorado malfermas la pordon por uzi AMPK-aktivigilojn por eble trakti vicon de homaj malsanoj en la estonteco. Celante la naturajn energimadministrajn sistemojn de la korpo, sciencistoj esperas moviĝi preter simple plilongigo de la nombro da jaroj kiujn homo vivas. La finfina celo estas helpi individuojn konservi pli bonan sanon dum ili maljuniĝas. Ĉar la kampo de longvivecesplorado daŭre evoluas, ĉi tiu studo servas kiel fundamento por pli kompleksaj enketoj. La kapablo influi ĉelajn energisensilojn povus eventuale konduki al novaj medicinaj intervenoj. Esploristoj restas fokusitaj al malkovri kiel ĉi tiuj molekulaj vojoj interagas kun mediaj faktoroj por formi la maljuniĝan vojaĝon.