Tutmondaj neformalaj indicoj altiĝas dum strukturaj ekonomiaj ŝanĝoj malrapidiĝas

La Internacia Labor-Organizo (ILO) lastatempe publikigis sian raporton pri Dungado kaj Sociaj Tendencoj 2026, provizante detalan rigardon al la nuna stato de la tutmonda laborantaro. La trovoj indikas, ke la tutmonda senlaboreco restis stabila je 4,9 procentoj dum 2025. Tamen, sub ĉi tiu ĉeffiguro, esploristoj identigis signifajn defiojn koncerne la kvaliton kaj stabilecon de disponebla laboro. Unu el la plej zorgaj evoluoj estas la konstanta pliiĝo de tutmonda neformaleco, kiu pliiĝis je 0,3 procentpunktoj dum la lasta jardeko. Ĝis 2026, la raporto projekcias, ke proksimume 2,1 miliardoj da homoj estos dungitaj en la neformala sektoro. Ĉi tiu ŝanĝo sugestas, ke kreskanta nombro da laboristoj funkcias ekster formalaj reguligaj kadroj, ofte sen aliro al normaj laborprotektoj aŭ avantaĝoj. La raporto ankaŭ elstarigas rimarkindan malrapidiĝon en struktura transformo tra la tutmonda ekonomio. Dum la pasintaj dudek jaroj, la rapideco, per kiu laboristoj transiras de malalt-produktivaj sektoroj al pli formalaj, produktivaj industrioj, duoniĝis. Ĉi tiu stagnado estas ĉefa pelilo de malforta laborekvalito kaj limigita produktiveca kresko tutmonde. Kiam laboristoj restas kaptitaj en malalt-produktivaj roloj, ilia kapablo plibonigi sian ekonomian staton estas signife malhelpata. La datumoj plue malkaŝas persistan labor-mankon, kiu estas taksita atingi 408 milionojn da homoj antaŭ 2026. Ĉi tiu manko reprezentas la nombron da individuoj, kiuj estas senlaboraj sed interesiĝas pri trovado de dungado. La neegala naturo de dungado-kresko ankaŭ estas grava zorgo, ĉar alt-enspezaj nacioj spertas malsamajn labormerkatajn premojn kompare kun evoluantaj ekonomioj. Ekstrema labor-malriĉeco restas kritika problemo, difinita de la ILO kiel dungitaj individuoj vivantaj en hejmoj kun pokapa enspezo de malpli ol 3 USD tage. Ĉi tiuj laboristoj ofte mankas la rimedojn necesajn por atingi bazan financan sekurecon, eĉ dum ili konservas aktivan dungadon. La raporto emfazas, ke la transiro al formalaj, produktivaj sektoroj estas esenca por longtempa ekonomia sano. Sen renovigita fokuso sur struktura transformo, multaj nacioj eble luktos por plibonigi la vivnivelojn de sia laborantaro. Politikistoj nun estas urĝataj konsideri ĉi tiujn tendencojn kiam ili desegnas estontajn labormerkatajn intervenojn. Trakti la pliiĝon de neformaleco postulos multfacetan aliron, kiu inkluzivas pli bonan aliron al edukado, lerta trejnado kaj laŭleĝaj protektoj por ĉiuj laboristoj. Dum la tutmonda ekonomio daŭre evoluas, la kapablo krei altkvalitajn, formalajn laborlokojn restos centra defio por registaroj kaj internaciaj organizoj egale.